04 jun Het woord is aan de vogel

Is taal een uniek menselijk verschijnsel of gebruik in het dierenrijk? Om antwoord te vinden op die vraag moeten in Leiden baby’s het opnemen tegen zebravink en parkiet. En tot nu toe wint de parkiet.

Zebravink nummer 467 hipt wispelturig door haar kooi. Met haar rode snavel gaat ze langs de drie knopjes in de wand van haar kooi. Pikkend op het middelste knopje, krijgt ze een geluidje te horen. Als ze dat op de juiste manier interpreteert en rechts pikt, krijgt ze vogelvoer. Helaas, ze kiest het knopje links. Het licht in haar kooi gaat uit.

“Ai, verkeerde keuze”, zegt biologe Michelle Spierings, die aan de Universiteit Leiden promotieonderzoek doet naar taal bij zangvogels. Het zebravinkvrouwtje is uitverkoren om mee te doen aan een poëtisch experiment. Mensen horen een klok een tik-tak geluid maken: eerst een hoge tik, dan een lage tak. Probeer het eens om te draaien. Dat klinkt gek. Taalgevoel zorgt ervoor dat de mens geluiden opdeelt in hoog-laag-combinaties van klanken. Spierings onderzoekt of zebravinken datzelfde taalgevoel hebben. Nummer 467 traint nog voor het echte experiment, de verwachting is dat zij straks, net als mensen, de klok tik-tak hoort gaan.

Hier in het Sylvius laboratorium op het bio-sciencepark in Leiden worden zebravinken gehouden voor taalonderzoek. Spierings laat de volières zien waarin de vogeltjes af en aan hippen en vliegen. Het is een gekwetter als op een kinderfeestje. Onderzoek naar zangvogels en taal is wereldwijd geëxplodeerd. Wetenschappers zijn op zoek naar talige eigenschappen die de mens deelt met zangvogels.

Foto: Flickr.com