04 jun ‘Het verhaal voltrekt zich nog steeds’

Als twintiger kwam hij in 1981 in dienst van De Bazuin. Nu, bijna veertig jaar later, neemt Jan van Hooydonk afscheid van Volzin om met pensioen te gaan. Hoewel hij altijd hartstochtelijk voorstander is gebleven van kerkelijke vernieuwing, is activisme niet zijn stiel. “Mijn barricade is mijn werk te doen: schrijven en verkondigen.”

Jan van Hooydonk (66) denkt de afgelopen weken vaak terug aan zijn jeugd in Brabant. Kortgeleden overleed zijn moeder op 92-jarige leeftijd. Het afscheid van haar bracht hem vaker dan anders terug in zijn geboortedorp Achtmaal – vlak op de grens tussen Nederland en België. Van Hooydonk voelt zich er nog altijd thuis en komt er graag. Zijn twee broers en zus wonen nog in de regio, een van zijn broers heeft de boerderij van zijn vader overgenomen. Jan is de oudste van vier, de enige die aan de universiteit ging studeren.

Over die intellectuele broer wordt weleens gegrapt, vertelt Van Hooydonk. “Ze vertelden me vorige week nog over die keer dat mijn ouders vijftig jaar getrouwd waren, en we hun als kinderen een terras cadeau deden. Mijn broers en zwager gingen dat leggen. Op een gegeven ogenblik had m’n oudste broer tegen m’n jongste broer gezegd: onze Jan had vandaag toch ook moeten helpen. Waarop die zei: ja dat is wel zo. Maar ik denk dat hij hier beter een preek over kan schrijven, dan stenen leggen.”

Waarschijnlijk had hij gelijk, lacht Van Hooydonk. We zitten in de woonkamer van zijn flat, op een prachtig plekje in Nijmegen. De stoelen staan ‘coronaproof’ anderhalve meter uit elkaar. Vanuit zijn appartement heeft hij een weids uitzicht over de Waal en de Ooijpolder. Momenteel werkt hij aan het laatste nummer van Volzin, voordat hij het stokje doorgeeft aan opvolgers Greco Idema en Enis Odaci. Er zijn bijna veertig jaar voorbijgegaan sinds Van Hooydonk in dienst trad van De Bazuin, dat in 2002 samen zou gaan met Hervormd Nederland en Volzin werd.

Foto: Christiaan Krouwels, krouwels.com